Ben okumak istediğim kitap türünü bu kitapla anladım. Okudukça okudum, okudukça anladım. Başından kalkamadım. Sürükleyici diye kastettiğimiz kitap böyle oluyormuş dedim kendi kendime. Okurken bir yandan da kitabın sonunu tahmin etmeye çalıştım hep. Ama son sayfasına gelene kadar çok ters köşe oldum. Okurken yaşattı kendini, duyguları beynime kazıdı. Psikoloğun ruh halini çok sinirdirdim nedense içime. Kendimden bir şeyler bulmaya çalıştım hep. Kaderin nasıl olmayacak şeyleri oldurduğunu hatırladım. Hikayeden çok bilgi vermeyi sevmiyorum incelemelerde. Benim dilimden okumasını istemem hiç kimsenin. Herkes kendi bakış açısıyla, hiçbir şey bilmeden okusun isterim. Eminim ki bu kitabı okuyan herkes önemli şeyler katacaktır kendisine. Bu kitapla birlikte yazarın bütün eserlerini okuma isteği oluştu bende. Sabırsızlıkla bekliyorum onları almayı.
Okuyun arkadaşlar kendinize bir şeyler katacak şeyler okuyun, kendinizi hatırlatacak şeyler okuyun. Bu kitabı okurken yaşanmış bir hayat hikayesi olduğunu bilerek okuyun. Ben kitabı bitirdiğimde ne okudum şuanda derken kapağında yazan yaşanmış bir hayat hikayesi yazısını gördüm ve ikinci bir şok yüklendi. Sanırım kelimelerim tükendi ama bana şimdiye kadar en çok etkilendiğim kitap sorulduğunda veremediğim cevabı artık verebileceğimi biliyorum.
Hepinize iyi okumalar diliyorum.
Ethem Emin Nemutlu
“ - Vay, sözünün eri! Teşekkür ederim psikolog. Sigarayı getireceğini düşünmemiştim. Demek ki sana güvenebilirim.
- Rica ederim ama ellerimle sana zararlı bir şey getirdim.
- Psikolog, ben sigara içmiyorum zaten. Sözünü tutup tutmayacağına baktım sadece…”