Rabia Tastan
@Rabioushh
73 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Sizlere, daha önce pek görülmemiş bir kurguya sahip olduğunu düşündüğüm bu kitapla geldim. Hikâye, 1868 yılında İstanbul'un kalbinde; siyasi ve toplumsal olayların gölgesinde geçiyor. Bu dönemin atmosferini başarılı bir şekilde yansıtırken tarih, aşk, kavga ve ideolojiyi de bir araya getiriyor.
Açıkçası kitabı elime aldığımda beni böyle bir hikâyenin beklediğini düşünmüyordum. Fakat sayfalar ilerledikçe kurgu beni içine çekti; o atmosferi ve dönemi adeta yaşattı. Yer yer ince ironiler de vardı. Özellikle bazı sahneler gözümde canlandı ve yüzümde tebessüm bıraktı.
Sonuç olarak, okumaktan gerçekten keyif aldığım, farklı kurgusuyla aklımda yer eden bir kitap oldu.
Eğer siz de tarihin satır aralarında dolaşırken İstanbul'u alışılmışın dışında bir anlatıcının gözünden keşfetmek isterseniz, bu kitaba mutlaka bir şans vermelisiniz.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yazarın dedesinin hayat hikâyesinden esinlenerek yazdığı bu roman, bizi Cihan Harbi yıllarına götürüyor. Hikâye, Ruslara esir düşen Bekir'in yaşadıklarıyla ilerliyor ve biz de onun zorlu yolculuğuna tanıklık ediyoruz.
Bu kitabı okurken kendimi sık sık Bekir'in yolculuğunun içinde hissettim. Bir insanın memleketinden ve sevdiklerinden uzak kalmasının ne kadar ağır olduğunu sayfalar ilerledikçe daha iyi anladım. En çok da yaşadığı onca zorluğa rağmen umudunu kaybetmemesi beni etkiledi.
Kitabın gerçek bir hayat hikâyesinden esinlenerek yazılmış olması anlatılanları benim için daha anlamlı hale getirdi. Bazı bölümlerde durup düşündüm, bazı bölümlerde ise duygulandım.
Benim için bu kitap sadece bir savaş ve esaret hikâyesi değildi. Hasreti, sabrı, umudu ve insanın ayakta kalma mücadelesini hissettiren etkileyici bir romandı.
Hz. Yusuf'un hikâyesini çoğumuz biliyoruz ama ben ilk kez bir romanda okudum. Bu yüzden hikâyeyi farklı bir şekilde tanımak benim için güzel bir deneyim oldu.
Yazarın sade anlatımı sayesinde kitap çok akıcı ilerliyor. Yer yer şiirsel bir dil kullanılması da kitaba farklı bir hava katmış. Bölüm bölüm ilerleyen yapısı ve her bölümde ilham alınan ayetlerin de paylaşılması hoşuma gitti.
Kitapta en çok dikkatimi çeken şeylerden biri kuyunun, gömleğin ve hikâyedeki bazı önemli detayların ayrı bölümlerde dile getirilmesi oldu. Bu detaylar, bildiğimiz kıssaya farklı bir gözle bakmamı sağladı.
Kitap boyunca umut ve teslimiyet duygusu ön plandaydı. Hz. Yusuf'un yaşadığı onca zorluğa rağmen umudunu kaybetmemesi insanı ister istemez düşündürüyor. Aslında bu kitabı okurken fark ettiğim şey, Hz. Yusuf'un hikâyesini bilmenin tek başına yeterli olmadığıydı. Kıssada anlatılan pek çok olay ve verilen mesaj, bugün bile üzerinde düşünülmesi ve hayatımıza örnek alınması gereken noktalar içeriyor.
Bildiğim bir hikâyeyi okuyor olsam da, bana farklı pencereler açan ve keyifle okuduğum bir kitap oldu.
Salama, savaşın ortasında hayatta kalmaya çalışan genç bir hemşiredir. Her gün ölümle, kayıpla ve umutsuzlukla yüzleşirken bir yandan da ülkesinde kalmakla gitmek arasında zor bir seçim yapmak zorunda kalır. Yaşadığı zorluklar ve yol boyunca karşılaştığı insanlar sayesinde umut ile umutsuzluk arasında sarsıcı bir yolculuğa çıkar.
Bu kitapta beni en çok etkileyen şey, tüm acılara ve karanlığa rağmen umudun hiçbir zaman tamamen yok olmamasıydı. Bazı bölümler beni gerçekten derinden etkiledi ve Salama'nın yaşadıklarını okurken birçok kez içim burkuldu. Kenan'ın varlığı ise hikâyenin sertliği içinde ayrı bir sıcaklık ve huzur katıyordu.
Bu roman; savaşı, kaybı, aşkı, aileyi ve umudu çok güçlü bir şekilde anlatıyor. Kitabı bitirdiğimde, gerçekten tanıdığım insanlara veda ediyormuşum gibi hissettim. Benim için bu sadece bir kitap değil, derinden hissedilen ve uzun süre kalpte yer eden bir hikâyeydi.
Geri Verilen Kız benim için daha çok bir çocuğun “ait olamama” hissini anlatıyordu. Küçük yaşta alıştığı hayatın içinden koparılıp hiç tanımadığı gerçek ailesine gönderilmesi, bir anda bambaşka bir düzenin içine düşmesi gerçekten insanın içini burkan bir konu. Özellikle sürekli kafasında dönen “Neden geri verildim?” ve “Ne zaman eski hayatıma döneceğim?” düşüncesi kitabın en ağır taraflarından biriydi bence.
Kitaba başlamadan önce çok büyük beklentim vardı, belki de bu yüzden okurken tam olarak beklediğim etkiyi alamadım. Konu çok güçlü olmasına rağmen o dramı bana derinden hissettiremedi. Karakterlerin yaşadığı şeylerin üzücü olduğunu biliyordum ama onlarla tam bağ kuramadım; hikâye bana biraz mesafeli ve soğuk geldi.
Yine de kitap kesinlikle sıkmıyor. Dili sade, akıcı ve kısa sürede okunuyor. Büyük olaylar yerine daha sakin ilerleyen, insanın içinde hafif bir burukluk bırakan bir hikâyeydi benim için. Çok yoğun dram beklemeden, sakin ama hüzünlü bir kitap okumak isteyenlere tavsiye edebilirim.
