Papatya
@Rabiscee1
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Güneşin unuttuğu çocukRoman
Yeni kitabımın bir kısmını sizinle paylaşmak istiyorum.
Savaşın ortasında bir başına kalan bir çocuğun hayat mücadelesini konu aldığım bir kitap. Ne yazık ki günümüzdeki Gazze de bu şekilde hayat mücadelesi vermeye çalışan bir çok çocuk bulunuyor. Keşke elimizden birşey gelse de çekip kurtabilsek oradaki bütün masum çocukları...
GÜNEŞİN UNUTTUĞU ÇOCUK
O Sabah güneş hiç doğmamış gibiydi. Belki korktu, belki unuttu, belki de Mustafa'yı unuttu. Gök yüzü griydi ama Mustafa'nın içindeki gökyüzü çoktan kararmış, umutları neredeyse tükenmişti. Toz, duman, uzaktan gelen çığlık ve bomba sesleri arasında çaresiz ve savunmasız kalan 9 yaşındaki bir çocuktu Mustafa. Yıkılan şehrin ortasında öylece duruyordu. Gözleri annesi ve kız kardeşi Meryem'i ararken bomba sesleri ile sağa sola koşturan kalabalıkta oda korku ile sağa sola savruluyordu. Ayakkabısının biri yoktu fakat Mustafa bunu fark edemeyecek kadar kötü bir durumdaydı. Patlamaların ardından gelen sessizlikte kalbinin hızla artışı dışında birşey duymuyordu. her düşen bomba da kardeşini ya da annesini kaybetme korkusunu yaşıyordu. Mustafa başını gökyüzüne doğru kaldırıp derin derin bakmıştı. Güneş sanki yok gibiydi. Griye boyanmış şehirle birlikte oda yok oluyordu sanki. O an bir çocuk büyümüştü hem de bir saniyede. Yaşadıkları omuzlarına artık çok ağır gelse de bu yükü taşımak zorundaydı. Bir ses geldi uzaktan. Belki bir bomba belki yıkılan bir bina ya da bir annenin çığlığı olabilirdi bu. Mustafa'nın kulakları uğulduyordu o seslerin içinden bir ses daha yankılandı sanki. Zihninde annesinin sesi;
"Mustafa yemeğini yemeden çıkma bak yine hasta olacaksın."
Rabia Keskin
Rabia Keskin
Rabia Keskin
Rabia KeskinPuan vermedi·94 syf.·
Beğendi
·2025 4. kitabı
Yazmış olduğum ilk kitap, ilk deneyim, biraz acemi olabilirim günlük gibi yazmaya başladığım bu kitabımı zamanla bastırma kararı kaldım. umarım bütün okurlar beğenir her yorum benim için çok kıymetli bütün okurlara teşekkür ediyorum. Rabia Keskin 
Ben Anne Oldum Baba
Rabia Keskin Ben Anne Oldum Baba
Gerçeklerle yüzleşmek zorunda kaldığım kapkara bir günde başlamıştı benim hayatım. Meğer ben o güne kadar daha çocukmuşum, büyüdüğümü ise o gün anladım.
Sayfa 29 - Armoni
