Rabiya Budak

Bıçak sırtı gecelerin, Göl kenarı gündüzleri sevgin Kime neyi ne kadar verirsen Kendinden o kadar gider. Seni sevmek türkü olsa Söylemeye yürek dayanmaz. Uçsuz bucaksız kırların Fark edilmeyen kır çiçeğisin...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ölü Ozanlar vasiyeti
Bir şiir yazmalıyım Mürekkebi kanımdan Mısraları canımdan olan Bir şiir yazmalıyım Okunmasa da olur Bir şiir yazmak lazım geliyor Ama kederli ama heyecanlı Benim olmalı şiir sadece benim Sen bizim şiirimiz olmalı dersin şimdi Akan kan benim giden can benim! Bir şiir yazmalıyım Bizim için Yeryüzünde bizim için benden bir şiir Adı ne olsundu Fısıltı duyulmasa da olur Herkesin bir şiiri olmalıymış bu hayatta Herkes kendi mısralarını akıtmalıymış dizelere Biliyorum bir şiir yazmalıyım Biliyorum bir şiir olup akmalıyım Şuh nehirlere.
Yalnızlığın soğuk yüzü
yalnızlık bir yemeği ısıtıp ısıtıp üç yemek mi? yoksa bir kilo meyve alamamak mi sırf çürüyecek diye korkmak mi banyoda düşüp ölmekten üç gün sonra bir polis memuru tarafından çürümüş bulunmak mi kimler yalnızdı kimler kalabalık kalabalık içindeki yalnızlığa ne demeli herkese gülüp kendine ağlamaya kendini geçip herkese ağlamaya kimdi yalnız olmayanlar yalnızlığını başkasıyla paylaşanlar mı harbiden neydi yalnızlık kendinden başkasına yar olamamak mı?
Birini kaybetmenin en kötü yanı ne biliyor musunuz? Rüyalarınızda tekrar tekrar kaybetmek ve o acıyı ilk günkü gibi yüreğinizde hissetmek. Gecenizi ve uykunuzu bölen bir acı, birine sarılma isteği. Eni sonu ıslak bir yastık. Sabah uyandığınızda yüreğinizde ince bir sızı. Güzel yanı ise rüya bile olsa yüzünü gördüğünüz için unutmamış olmanın sevinci.
Çiçeklerde bir telaş var yağmur gecikti.