İşte böyle sevgili…
Ben kendi dünyamı inşa ediyorum her sabah.
Dünyamın altyapısını sevgi, üstyapısını da muhabbetle inşa ediyorum.
Bu dünyaya yakışan ülkeler kuruyorum.
Ülkelerin içerisine ise, “sevgi şehirleri” inşa ediyorum.
Başkentleri, “Rahmet” olan şehirler… Nefsini çoktan öldürmüş insanların yaşadığı şehirler… Bu şehirlerde, kibirden, nefretten örülmüş tüm çatıları yıkıyorum. Yerine gökleri koyuyorum. Gökleri, göklerin de sahibiyle buluşan insanları topluyorum.
Ezanların hiç dinmediği, sokakları tütsü kokan şehirler inşa ediyorum sevgili… Sevgililerin camilerde buluştuğu, camiden sonra bir çay eşliğinde muhabbetlerin demlendiği şehirler düşlüyorum.
Lükslüğü evlerde, otomobillerde aramayan; bir gülümseyişte, bir bakışta, bir muhabbette arayan insanların yaşadığı şehirler kuruyorum.
Sevgili… Pahalı hediyelerin yerine, muhabbetin hediye edildiği şehirler benimkisi.
Gözüyle değil, gönlüyle seven insanların yaşadığı şehirler tasarlıyorum