Bir mezarda olan yürek ne kadar ihtiraslı, ne kadar günah işlemiş, ne kadar isyancı olursa olsun, üstünde biten çiçekler bize masum gözleriyle sakin sakin bakarlar.
Bavulumda boş bir yer kalmış, saman dolduruyorum oraya. İşte, hayat dediğimiz bavulda öyledir: İçini neyle doldurursak dolduralım, yeter ki boşluk kalmasın.
Yüzündeki güzellik sadece gözleriydi. Hatta gözleri bile değildi. Çünkü küçük, kurşuni gözleri vardı. Yalnız bakışları... Derin her şeyi hemen kavrayan, düşünceli, esrarlı bakışları güzeldi. Bu bakışlarda, en anlamsız sözler söylendiğinde bile olağanüstü bir şey vardı.