Ramazan Karakoç
@Ramazankrkc
Hiç söylenmemiş sözler söylemeli
El değmemiş duru sözler sevdiğim için
Sevdiğim !
Şehir giysileri kıskanır ve bu yüzden bürünür geceye
Güneş gözlerinden beslenir ve saçlarını kollar görmek için
Sensizken; şehrin boş meydanlarında yürüdüm
Kalın puntolarla iri laflar ettim
Öfkemi saldım iri dişli postvallar üzerine
Sevdiğim! VERA!
Hangi çocuğu okşadın
Ellerinde gülden kokular,dilinde aşk nameleri
Söylesene VERA! hangi çocuğun adını andın
Sahi VERA!
En son ne zaman görmüştük Senayı?
Hatırlasana; deli kız sana emanet etmişti o bombaları
Sevdiğim ! Bak umut kan pıhtısı rengine döndü
Sen VERA! Filistin’den geçerken sakın eteklerini toplama
Biraz kan bulaşmış şekilde çık karşıma
Ve sakın UNUTMA!!!
O ilk çocuğumuzdur.
Asırlardır dillerde olan Leyla’dır
Meryem’in suskunluğunda can bulan gözleri vardır Züleyha’nın
Daha düşmeden kirli kelimeler diyarına
Bilir misin VERA!
Kaçıncı çocuk,? bu kaçıncı kertik yüreğe atılan
Artık eskisi gibi değil; daha da sancılı, artık daha da sancılı
Asırlardan uzat ellerini VERA
Ellerini bulur ellerim bir girozni kuşatmasında
Dağları görüyor musun VERA
Her bir dağa bir çocuğumuzun adını koymuşlar