Ramazan çoban
@Ramos4
Reklam
Bir yere tıkılıp kalmak
Ya da sığ bakmak hayata
hep aynı basmakalıp düşüncelerle
Dönerken fevkalede, devri alem
Seyrine dalarken ben zamanın
Duymak o sözleri okumamıştan ders almak
Söylesene ben bu işin neresindeyim?
Biraz ucube tavırlarla gökyüzüne baktım bu gece de
Yıldızlar yine serilmişti
Bir halının desenlerini andırıyorlardı
Işıkları o kadar saf ve temizdi ki
Baktıkça bakıyordum
İçimden gelen bir istekti bu
Sanki çölde dudakları susuzluktan çatlamış bir insanın vaha yı görür görmez suya atlaması gibi
Bende yıldızlara bırakmıştım kendimi
Her gece olduğu gibi sıkıcı ve boğucu şehir Işık’larının Çok ötesinde var olan bir büyüye kapılmaktı bu
Kaf dağında değildi
Masal değildi
Bir varmıştı ama hep varmıştı
Sadece bakmasını bilen bir çift göz bu Umman’da kaybolabilir
Ama asıl benliğini bulabilirdi
Korkunç sonu gördüğüm halde tam gaz gidiyorum, biraz sonra uçacak ve boşluk hissine kapılacağım
Nefesim tutulacak
Sadece o an a odaklanacağım
Kalp atışım yavaşlayacak
Ve ölüme yaklaştığım son saniye de
Yere çarpmadan birden kabustan uyanacağım
Rüyaymış oh be
Ama ne rüya
Hergün bilinçaltımda savaş verdiğim makul kaderimin hücrelerimde bu denli sarsıcı etkiler yapması
Ya güçleniyorum
Ya da giderek ölüyorum
Her halükarda sona yaklaşıyorum
Ve bu defa uyandığımda çok geç olacak diye korkuyorum
Esrarengiz bir yolculuğun içindeyim
Gözlerimi açsam kör olacağım
Onun içindir uyur gezerliğim
Rüyalarda yol alır, bulutlara selam veririm
Kuşlarla uçar, develerle yol alırım
Ben Amazon’um, ben sahrayım
Ben gökyüzünün uçsuz bucaksız karartısına göz kırpan bir kurlangıcım
Reklam