“İnsanlar yavaş yavaş inanmamayı, güvenmemeyi, sevmemeyi, kronik şüpheci olmayı öğrenir. Bu gerçekleştiğinde, artık ne yazık ki çok geçtir. İnsanların tecrübe dediği şey budur. Kalbiyle bağlantısını kaybetmiş bir insana tecrübeli denir. ”
| Sigmund Freud
Gonçarov’un Oblomov kitabındaki şu cümleyi okuduğumda, iki üç kere tekrar edip not almıştım; “Batıda hayaller gerçekleştirmek için kurulur, doğuda gerçeklerden kaçmak için.” Coğrafya tam da bu yüzden kaderdir. Aksi gibi düşünen varsa, en son kurduğu hayali tekrar gözden geçirsin
Tanrı, hiçbir çocuğu kötü olsun diye yaratmaz! Onu kötü yapan, kötü eğitimdir; kötü anne-baba, kötü çevre, kötü yönetim balçık gibidir, zavallı yavruları da çekip yutar.
Victor Hugo
Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.
Stefan Zweig
“El kızının evine mektup gitmez" diyerek yazdığı Mihriban türküsünü gazeteye ilân veren Abdurrahim Karakoç’un; Sevdiği kızın adı sorulunca; “Yazman gurban oluyum, sevda sırrınan olur.” diyen
Neşet Ertaş’ın zarâfeti ve naifliği neden yetmedi bu dünyaya?
