M.Emre

M.Emre
@Raskoln_x
Okumalı her varlık
Giden her sevgili elbette kopuk bir el ile dönecektir cepheye
Reklam
Çoktan unutulmuş şeylerin ölümü acılı ve ağırdır
Astar çekilen duvarım aslında beyaz hayat beni bakalım, şimdi hangi renge boyayacak
Taşları okşayıp giden rüzgâr gibi benim de gövdemi işgal etti bir süre hayat Tahammül sınırında nöbetçiydim Seveni vurdum öfke kusana sevdalandım
Reklam