Bunlar çok farklı hissettiriyor yaaಥ‿ಥ
O yüzden Hodbin,en ihtiyacı olan anda giden sesine sövdü ve belki de daha önce hiç kimseye yapmadığı kadar içten bir şekilde,çoğunlukla da beceriksizce, Lunu'ya gülümsedi.
Beau,iç çekerek Puhu'nun uzanıp kitap okuduğu yatağına doğru ilerledi.Gözleri eski,cildi yıpranmış kitabın ismine takıldı.
Gümüş Yürek.
"Dante'ye ihanet edip onu babasına tutsak vermemiş olabilir mi?Kızın çıtasını bayağı düşürdün çünkü.Şu kereste bile senden daha iyi bir sevgili adayı gibi."
Ama savaş ve barış aynı kalpte doğmuştu bir kere ve Dante,insanın olduğu yerde barışın tek başına yaşayamayacağını biliyordu.
Ee, eskilerin dediği gibi,kimse yaşattığın yaşamadan ölmezdi,değil mi?