Ramazan Adsız
@Raxmer
Bir sabah kafam çatlıyorken uyandım.
Bir yanda nefsimin fısıltıları,
Bir yanda kalbimin derin çığlıkları,
Beni ben tanımaz oldum.
Bir yerlerden anımsatıyordu burası, Korkmuyordum çünkü alışmıştım.
Zaman öğrettmişti baş etmeyi,
Bu kaosun ortasında ben.
Sen nerdesin ve kimsin?
Aklımın bir köşesinde mi?
Rüyalarımda ki bir esinti mi?
Kalbimdesin,gönlümün güneşisin.
Sen bu yerden muzdaripsin.
İnsanı delirten bu sevdaya
Hâlâ inanmaz mısın?
Böylesine severken seni,
Hakkın olanı alsaydın bari.
Seni sevmek için tek bir an yetti bana,
Yüreğimin ateşini söndüremeyecek şekilde yaktım.
Ben de bilmiyordum dumanın bu denli
Gökyüzündeki bulutları sahipleneceğini.
Artık söndüremeyiz de bu ateşi,
Duman bulutları çoktan ele geçirdi.
Sen de gel güneş gibi,
Taşa dönüştür beni, zamana meydan okusun sevgimiz.
İstemem bendeki seni,
Bana sen gerek,
Sana da ben gerek.
Küskünlüğün varsa gel, bırak.
İstemiyorsan beni, anlat derdini,
Bırak yanayım, kalayım küller gibi.
Savrulayım rüzgârla, kaybolayım deryada,
Ben bile bulamayayım beni.
İstemiyorsan beni, anlat derdini...
Şiir Yalnız Güzel Olana mı Yazılır Sence?Alıntı
Şiirler yalnız güzel olana yazılmaz ki;
Değerli olana,
Seni duygu selinde boğana,
Seni senden alana da yazılır.
Bunların hepsi sende varken
Sana yazılmalıydı şiirlerin en güzeli,
En anlamlısı, en derini...
Sana şiir yazmamak için bir neden yoktu ki.
Zamana Meydan Okuyarak SevdimAlıntı
Gece yarısı yine uyandırdın beni,
Sanki buradasın...
Usulca, sarsmadan kaldırdın beni,
Gerçi uyuyor da sayılmam.
Sana zamanımı feda ediyorum
Gecenin en güzel deminde.
Bir nefes dibinde,
Bir ses gölgende...
Ne istiyordun yine?
Sen başkaydın, hayalin başka mıydı?
Kimi sevmiştim ben?
Yıllar önceki seni mi,
Hatrımda kalan seni mi?
Güzel bakan gözlerini mi,
Merhametle konuşan seni mi,
Yalansız konuşan saf sevgini mi?
Aslında bir tek seni sevmiştim.
Çünkü bunların hepsi sendin.
Ramazan Adsız