Gördüğüm güzellikleri paylaşmaktan zevk alıyorum; ufkumu açan güzel bir söz, bakış açımı değiştiren sağlam bir kitap, gözlerime ziyafet çeken görkemli bir yapı ya da ruhumu iyileştiren güzeller güzeli minik bir papatya…
Bilmek, biraz ölmektir. Her doğru cevabın bir son kullanma tarihi vardır. “Doğru cevabı biliyorum”cümlesi, en çok alkış alan ölüm fermanı olabilir mi? Okullar doğru formülü bilen çocukları alkışlarken, sorularıyla dünyayı değiştirebilecek çocuklardan hep vazgeçmedi mi? Bilmemenin gerilimini bir an önce sona erdirme arzusuyla, derinleşme ve özgünleşme potansiyelinin başını bebekken ezmez miyiz?