📚 “Biz devleti kandırırsak, bu büyük bir suçtur. Ama devlet bizi kandırırsa, buna siyaset denir.”
✍️ Bill Murray
📚 Bir diktatörü öldürmek istiyorsanız; anayasadan, haktan, hukuktan, adaletten bahsedin!
Kim bilir, belki gülerken ölür!
✍️ Charlie Chaplin
İktidar kendini “sonsuz güç” olarak sunar.
Oysa gerçek gücü — halkın sessizliğinden ibarettir.
Sanki bir “tahammül ölçer cihazı” vardır:
Halk ne kadar susuyorsa, o kadar hüküm verir.
Ama bir gün halkın tahammül sınırı dolar ve o cihaz patlar:
İktidarın “sonsuzluğu” —
bir anda sınırlı, korkulu ve titrek hale gelir.
Yönetenler der ki: “Biz halk için buradayız.”
Halk ise der ki: “Artık biz buradayız!”
İşte o zaman gücün sınırı görünür —
çünkü tahammül bitince, hüküm de biter.
Bir ülke düşünün: Depremlerle sarsılan, orman yangınlarıyla ciğeri yanan… Kadın cinayetlerinin her geçen gün arttığı, ekonomik olarak dışa bağımlı hâle gelmiş bir ülke. Her yıl sayıları artan diplomalı işsizlerin, şiddete uğrayan sağlık çalışanlarının yaşadığı bir coğrafya...
Ve şimdi bu ülkenin liderini düşünün: Dini, toplumu yönlendirme aracı olarak kullanan, adalet mekanizmasını kendi siyasi hedefleri doğrultusunda şekillendiren bir lider. İslam'ın güncellenmesi gerektiğini savunmuş, geçmişte “kandırıldık” sözlerini defalarca tekrar etmiş, zaman zaman İslam karşıtlarının tezlerine zemin hazırlayan bir figür.
Diyojen bir gün çok dаr bir sokаktа zenginliğinden bаşkа bir şeyi olmаyаn küstah ve kibirli bir аdаmlа kаrşılаşır.
İkisinden biri kenаrа çekilmedikçe geçmek mümkün değildir. Kibirli zengin, küstah ve aşağılayıcı bir tavırla:
“Ben bir serseriye yol vermem” der.
Diyojen kenаrа çekilir ve gаyet sаkin;
“Ben veririm” der.