Mutlu rolü yapmak doğru mu sizce?İnsan doğası gereği canı yandığında ağlar, mutlu olduğunda güler. Peki biz neden acılara gülmeyi öğrenerek doğanın kanununu bozuyoruz.Güçlü görünmek için mi? Ben bundan daha kötü bir güçsüzlük,yalnızlık,kanmışlık görmedim.Ya mutlu rolü yaparken karakterimizde değişiyorsa?Zayıflığını göstermek istemeyen bir insan bazı şeylere gülerse bir süre sonra iyi geldiğini sanıp, alışıp her şeye gülmeye başlayacaktır.
Etrafındakiler onun bu gülmelerini garipsedikleri için onu zamanla ciddiye almayacaklardır ya da popülarite sağlasa bile değer vermeyeceklerdir. Yani anlayacağınız birilerinin maskotu oluyorsunuz.Güçlü olduğunu hissetsen de güçsüz görünüyorsunuz ama bir şey daha var insanları güldürüyorsunuz içiniz ağlarken...
Bu da en büyük iyilik ve delilik...