Hepimiz bir parça..
İki yüzlü ve..
Biraz sahteyiz..
Hoşlanmadığımız..
Bazı insanlara..
Ayıp olmasın diye..
Gülerek selam veriyoruz..
Ruhumuzun uyuşmadığı..
Hayat felsefemize zıt olanlarla..
Abidir, kardeştir, abladır..
Akrabadır deyip..
Kan bağı üzerinden..
Kırılmasınlar diye..
Sahte ilişkiler yaşıyoruz..
İçeriği boşalmış..
İlgi, alaka, güven bitmiş..
Bazı evlilikleri..
Beraberlikleri..
Ruhumuzu zorlayarak..
Ayakta tutmaya çalışıyoruz..
Gerçeklerle yüzleşmek yerine..
Yalanlarla besleniyoruz..
Ne kadar samimiyetsiz..
Ve..
Korkakça değil mi..
Tüm bu yapaylıklara..
Gerek duyup..
Uyguluyorsak..
İnsanlık onurunu..
Bir ağaca asan..