"Belki öyle...ama öte dünyada mükâfatı kimin daha çok hak ettiğini biz nereden bilebiliriz? Kendini Allah'ın tek sevgili kulu sanan yobaz ehli mi layık cennete gitmeye, yoksa şu talihsiz kadıncağız mi, kim bilir?"
D/Ali derdi ki; esas "ahlaksızlık" insanın insana zulmüdür, kötülüğüdür, gaddarlığıdır. Esas "anormallik" ise süreginden eşitsizliktir, haksızlıktır, sömürüdür. Konuşmamız gereken ana konu da budur.
Bilmiyordu ki çocuklar, ergenlikte bedenleri gelişmeye başlayınca değil, seneler boyu hiç sorgulamadıkları ailelerini adeta bir yabancının, başkalarının gözüyle dışarıdan görmeye başladıkları anda ve esasen o noktadan sonra, büyürler.