Kalan adımların ardından yürüyorum.
Arkamda kalan gölgeye sövüyorum.
Maviler arasında uçan benliğimi bulamıyorum.
Kalabalıkların şamatasında, ağır ihtiraslar arasında kayboluyorum.
Sevginin gerçekliğine olan inancımı, zamanın akışıyla beraber yitiriyorum.
Gerçekliğine inandığım her şey toz bulutu oluyor.
Hayal kurmanın da bir fiyatı var artık.
Kurumsallaşıyor tüm düşüncelerimiz.
Yaralar ilaçsız, tedaviler yararsız...
Emine Şahin...