Günlerden bir ağustos sabahı,
Anlatacaklarım anlatamayacaklarımın yanında hikaye kalır. Yazamayacak kadar yorgun, kitap yazacak kadar doluyum. Çok yazasım var da bazı şeyleri tanık olmayanlar okumasınlar diye yazmıyorum. Dünya çok güzel bir yerde değil aynı zamanda... Dünya benim yaşadıklarım gibi ve yazdıklarım gibi binlercesine şahit olmuştur ve şahit olmaya devam edecektir. Olurda susarsam mürekebi damlatırım bu beyaza çalan sayfalara. Çok az beyaz şeyler bıraktık bu dünyada. Kaldırım taşları eskisi gibi değil artık çok anıya şahitlik edemiyorlar artık. Kaç ayda bir çalışma var. Şimdilik yazacak bir şey yok gidip konuşayım biraz dünyayla... Susarsam grşrz...