Bir mankurt, kim olduğunu, hangi soydan, hangi kabileden geldiğini, anasını, babasını, çocukluğunu hatırlayamaz. İnsan olduğunun bile farkında değildir. Bilinci, belli olmadığı için efendisine büyük avantaj sağlar. Efendisine sadık, onun sözünden asla çıkmayan, başkalarını dinlemeyen, karnını doyurmaktan başka bir şey düşünemeyen bir yaratığa dönüşür...
Şair olmak, aklına geleni söyleyip vadilerde başıboş dolaşmak değildir. Zulme ve kötülüklere, haksızlıklara başkaldırmakla, hakkı söylemekle sorumludur şair....
Hep bir şeye yetişme telaşında
her şeye yarım
ne zaman kendimi arasam evde yokum
iç ses, heves, cennet, cehennem, nokta
derken yorgunum...
neyle örtsem mahçup yüzümü
okunur gözlerimden huzursuz dünya.