Mahvına sığınmış virane bu gönülde bir ömür kaç bahar eder? Beklesem bir deniz kıyısında, kanırtsam yalnızlığımı ne çare ! Ya şimdi ne olacak diyorum aynalara ! Sesim silinmişken kulaklardan. Diyor ya Ahmedim; Çaresizliğimden gayrı, hiç bir kabahatim yok benim. Aşına, ekmeğine, kahrına, karanlığına, özlemine, umuduna kat beni…