Biraz kırgın, biraz kızgın, birazda yorgunum kendime...
Sular çiçeklere nasıl yürür bilmiyorum,
Açlıkla tokluk arasında sadece karın ağrısı mı var?
Utanmak mıdır yoksa yüzün kızarması?
Bilmiyorum duygular ne zaman dile düşer;
Çocukluğumdan çalınan öykülerim,
Uykusuzluğuma neden olduğundan beri.
Sahi insanlık gerçek insanlık hangi çağda kalmış?
Bu insan sandığımız biz hangi harabenin kalıntılarıyız?
Bir cevabı var mı, koskoca dünyada yer bulamayışımızın.
Unutmak o kadar kolay mı yoksa;
Yerin üstünde o kadar genişliğe sığmayan canın,
Yerin altında yok olacağını...!
L.D