Yakın zamanda bu ayeti sık sık andım kendimce bulduklarımı ben de paylaşayım o hâlde.
Malum cheap dopamin diye bir kavram var, kolay yoldan elde edilen mutluluk hissi, bedeli ödenmeden hissedilen br dopaminden bahsediyoruz. Şu zamanda film izlemek, şarkı dinlemek, story kaydırmak, reels izlemek hepsi ama hepsi bize bu dopamini kolaylıkla sağlıyor. Ee sağlasın ne güzel işte diyebilir miyiz? Hayır. Çünkü burada dopamin yığılması oluyor ve reseptörler bozuluyor, amiyane tabirle bu dopamine bağımlı oluyoruz. Üstelik bu hak edilmemiş, bedeli ödenmemiş, sağlıksız bir dopamin.
Gerçekte ise bir işe koyulduğunda, tamamladığında vücutta dopamin üretiliyor, ev toplamaktan, ütü yapmak, yemek yapmak, sınava girmek, aklınıza ne geliyorsa hepsi bedeli ödenmiş(helal) dopamin üretimini sağlıyor. Yani sağlıklı bir mutluluk hissine sahip oluyoruz. Bu yüzden bize de bu teşvik edilmiş gibi görünüyor. Mesele yorulma dinlenme meselesi değil, mesele duygusal olarak beslenme meselesi..