Nasıl okçunun varlığı hedefinkini pekiştiriyorsa okun varlığı da yayınkini pekiştirir: Oku elinle de fırlatabilirsin, ancak oksuz bir yayın hiçbir işlevi yoktur.
Dolayısıyla, kollarını açtığında yayı gerdiğini düşünme. Okun her şeyin merkezinde kımıldamadan durduğunu, senin yaptığının ise yayla kirişin uçlarını birbirine yaklaştırmak olduğunu, onlara özenle dokunduğunu, seninle işbirliği yapmalarını rica ettiğini düşün.