📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ancak burada yeni bir öykü başlamaktadır. Bir insan yavaş yavaş yenilenmesinin yavaş yavaş yeniden doğuşunun bir dünyadan başka bir dünyaya geçişinin o ana kadar hiç bilmediği bir gerçekle tanışmasının öyküsü başlıyor. Bu yeni bir öykünün konusu olabilir. Ama bizim öykümüz burada bitiyor.
Konuşmak istediler ama konuşamadılar. İkisininde gözlerinden yaşlar damlıyordu. İkiside yüzü solgun ikiside bitkindi ama bu hastalık bu solgun yüzlerde yepyeni bir geleceğin yepyeni yaşama doğuşun parıltısı vardı. Aşk onları canlandırmıştı birinin kalbi ötekinin kalbine tükenmez bir hayat kaynağı olmuştu.
Irmağın öteki kıyısından belli belirsiz bir şarkı duyuluyordu. Orada güneşin aydınlattığı uçsuz bucaksız bozkırda güçlükle seçebilen küçük siyah noktalar gözüküyordu. Göçebe çadırlarıydı bunlar. Özgürlük vardı orada buradakilere hiç benzemeyen insanlar yaşıyordu... Orada zaman sanki durmuş gibiydi sanki hala İbrahim ile sürülerinin çağı yaşanıyordu.
Raskolnikov kız kardeşinin ağzından çıkan “kan” kelimesi üzerine durarak öfkeyle devam etti: “Herkesin söküğü kanı! Yeryüzünde seller gibi dökülmüş ve dökülmeye devam eden kanı! Onu şampanya gibi akıtanlar sonradan Capitol’de taç giyip insanlığın kurtarıcısı ilan edilmediler mi?