Rəvanə Asiman
@RevaneAsiman
Bir fikir bizi sinirlendiriyorsa o fikre ihtiyacımız var demektir. Bilinçaltımızda belki bir çocukluk yaramıza dokunmuştur. Kendimizi tanımak için bir fırsat daha yakalamışızdır aslında.
Aynı orkestrada olanlar uyumlu olmanın, aynı müzik ahenginde titreşmek olduğunu bilirler. Bir orkestrada hiçbir enstrüman diğerinden üstün değildir. Hepsi bir-birini tamamlar. Her biri orijinaldir, benzersizdir. Bunun için hiç kimse diğerinden üstün değildir. Ama kendisini geliştirmiş kişi daha ileridedir...
Bir bina düşününüz, taşıyıcı sistem olan kolon ve kirişler binanın %30-40'ını oluşturur, geri kalan %60-70'lik kısım sıva, boya, tesisattır. %60-70'lik kısmı binanın iskeletini bozmadan değişecektir. İşte kişiliğimiz de bina gibidir. Binanın temel mimarı karakterini değiştirmeden yani başkalaştırmadan onu sürekli yenileyebiliriz. Kimliğimizi "reframe" edemeyiz ama "restore" ede biliriz. Bunun için tek şart istemektir. İkinci şart bilmek, üçüncüsü ise çapalamaktır. Aslında amaç değişim değil, gelişimdir Felsefede bir söz vardır. "Evrende değişmeyen tek şey değişimdir." Bu insan için de geçerlidir.
Evreni bir arada tutan ve döndüren güç sevgiymiş ama sevgi, aşk iyi ilişkinin sebebi değil sonucuymuş.