Cabir bin Abdullah'tan (radıyallahu anh) rivayet edildiğine göre o şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bana: "Allah'ın babana hazırladığı nimeti sana müjde edeyim mi?" dedi. Ben: "Evet!" deyince: "Allah, hiç kimse ile yüz yüze konuşmuş değildir, daima perde gerisinde konuşur. Ancak, babanı ihya etti, perdesiz konuştu ve: "Ey kulum, ne dilersen benden iste vereyim!" dedi. O: "Ey Rabbim, beni dirilt, senin yolunda bir daha öldürüleyim!" dedi. Allahu Teâla: "Ben daha önce şu hükmü koydum: "Ölenler artık geri dönmeyecekler!" buyurdu. Abdullah dedi ki: "Ya Rabbi, arkamdakilere haberimi ulaştır." Bunun üzerine şu âyet nazil oldu:
"Allah yolunda öldürülenleri sakın ölü sanmayın. Bilakis onlar diridirler; Allah'ın lütuf ve kereminden kendilerine verdikleri ile sevinçli bir halde Rableri yanında rızıklara mazhar olmaktadırlar." (Al-i İmrân, 169)