2kediliokur

Emerenc özveriliydi, benim üzerinde kafa yorduğum, gözümde büyüttüğüm her şey onun için normal sayılırdı ve bu gibi şeyleri bilmemesinin önemi de yoktu zaten, Emerenc'in iyiliği de doğaldı, içinden geldiği gibiydi. Ben ise iyi olmayı öğrenmiştim, daha sonraları da kendimi bir takım ahlaki kıstasları dikkate almaya zorlamıştım. Gün gelecek, Emerenc bana benim din diye inandığım şeyin -ne olduğu hakkında en ufak bir düşüncesi bile olmadığı halde- bir tür Budizm ve geleneklere duyulan saygıdan başka bir şey olmadığını, ahlakımın ise kaldığım yurdun, okuduğum okulların, ailemin ve bizzat kendi kendimin dayatması sonucu çalışarak elde edilmiş bir disiplinden ibaret olduğunu kanıtlayacaktı. Kutsal cumaya ilişkin düşüncelerim altüst olmuştu.
Sayfa 141
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.