Kamilenur Bircan Tufan
@Rivaa
İyi bir kitap okumak geçmiş yüzyılların en iyi arkadaşlarıyla sohbet gibidir.
Şu anda okuduğu kitaplar
.Maharaj toplumsal ahlakın maskesini çok sert bir şekilde düşürüyor: "Sizin erdem dediğiniz, sadece korkudan kaynaklanan itaattir."
Eğer bir şeyi sadece "cehennemden korktuğun" ya da "toplum seni ayıplamasın" diye yapıyorsan, bu gerçek iyilik değildir; bu sadece egonun kendini güvenceye alma çabasıdır. Gerçek erdem ise senin ilahi doğandır (swarupa). Sen özüne, o saf sevgi okyanusuna döndüğünde zaten doğal olarak kimseye zarar veremezsin, içinden sadece şefkat taşar. Okyanus ne günahkardır ne de erdemli; o sadece okyanustur.
Reklam
Kim hayvanların ruhuna saygısızlık ederse, kendi ruhuna saygısızlık etmiş olur.”
Bu söz kimi kaynaklarda İdris Peygamber’e atfedilir. Sahih bir rivayet olup olmadığı tartışmalı olabilir ama içerdiği anlam çok derin.
Kur’an’da hayvanların da bir “ümmet” olduğu söylenir.
Muhammed’in hadislerinde susuz bırakılan bir kedi yüzünden azap gören bir kadından, susamış bir köpeğe su verdiği için bağışlanan bir insandan söz edilir.
Yani merhamet, inancın kenarında değil merkezindedir.
Bugün ise hayvanlara yönelik şiddet, ihmal ve katliam haberleri vicdanı yaralıyor.
Bir toplumun ruh hâli, en savunmasız olana nasıl davrandığıyla anlaşılır.
Din adına üretilen bazı hurafeler –“hayvan olan yerde ibadet olmaz” gibi– merhametin önüne geçtiğinde, sorun hayvanda değil; kalbin katılaşmasındadır.
Belki de mesele şu:
İnanç, sadece sözle değil; güçsüze gösterilen şefkatle ölçülür.
Ve belki gerçekten…
Bir hayvanın ruhuna gösterdiğimiz saygı, kendi ruhumuzun aynasıdır.
