Hayatımın öğleden sonra 3'ündeyim,zamanın hem bana yetiştiği hem de benden kaçtığı o tuhaf eşikte. Sabahın heyecanı çoktan geçti, akşamın teslimiyetine ise henüz çok var. Bir acelem yok ama duracak bir yerim de kalmadı. Sanki hayat bana saatini işaret edip "hadi bakalım, şimdi ne yapacaksın? diye izliyor. Belki de hayatımın tam ortası burasıdır. Ve bilirsin, gün 3'ten sonra hep hızlanır.
(Ot dergi)
Hayatımın öğleden sonra 3’ündeyim.Her şey için çok mu erken yoksa geç mi kaldım belli değil.
(Ot dergi)
Belli bir raddeye gelince tık diye durmayı nasıl kettle’a kaptırdık ya?
(Terapi/Ot dergi)