Kendimle aramız hiç iyi değil 😔, bazen üzülüyorum kendime sonra kendimin bana hiç acımadığı geliyor aklıma, bağırıp cağırıyorum inadıma mı yapıyorsun diyor tokatı yapıştırıyorum yanağına içim yanıyor tabi bunu yaparken...sesizce uzaklaşıyor onunda sırtında yük bunca keder...bir köşe de buluyorum kendimi iki büklüm belli az önce ağlamış ve ağlamaktan yorulmuş uzaklara dalmış bana mahcup o da farkında o yüzdendir bunca sessizliği.Dayanamıyor gidip yanına çömeliyorum üzülme geçer diyorum harbi biz birbirimize ne ara bu kadar yük olduk oysa iyi birer insandık bunca keder neyin revasıydı....