Yalnızlık, insanın etrafında hiç kimsenin olmamasından değil, kendisi için önemli olan şeyleri anlatamamaktan veya başkalarının kabul edilemez bulunduğu belirli görüşlere sahip olmaktan kaynaklanır.
Sıradan zihinlerimizde, zaman ve mekan dünyalarında, bireysel ruhun içindeyiz. Arketip durumunda ise kolektif ruh halindeyiz, uzay-zaman kategorilerinin görece ya da mutlak olarak ortadan kaldırıldığı bir dünya sistemi içinde oluruz.
Eşzamanlılık, belirli bir psişik olayın bazı harici psişik olmayan olaylarla paralel olduğunu ve aralarında nedensel bir bağlantı olmadığını belirtir. Yani bir anlam paralelliğidir.