Bu satırlar sana ulaşmayacak, fakat ben yine de yazıyorum işte, aklım körleşmenin arifesinde, alışkanlık biraz da; sensizliğe alışamıyor olmamın tarifsiz hasreti belki de. Bir gün buluşursak bulutların üstünde, yaşam ağacının o serin gölgesinde, kendim teslim ederim sana sensiz geçmişimi derbeder ellerimle.