"Ne yazık ki insanlar size degerinizi dikkate almadan, yararliginiz ölçüsünde saygı duyar."
Bu cümle Honore de Balzac in Vadideki Zambak adlı kitabından .Bu cümleyi okurken bu hissi yaşayan insanların ne kadar şansız olduğunu ve bu histen kurtuluşlarının yalnız bir kaçışla mümkün olduğunu düşünmüştüm ; tüm bagliliklardan tüm suçlu hissettiren insanlardan bir kaçıştı bu kurtuluş . Yalnız bir şeyi düşünememiştim . Bir kitapta rastladığım ve geri dönüp tekrar tekrar düşündüğüm bu rahatsızlık veren cümle bir zamanlar gelip bende yeniden belirecekti üstelik bu kez tam da bana ait olacaktı .Bu hissi yaşadıktan sonra hatırladım o kitabı ve tabi o cümleyi . Herhalde küçük olmaliymisim o zamanlar yoksa her insanın bir gün gelip benim bir zamanlar dediğim gibi "şansız " olacaktı . herkes bir gün Gregor Samsa olup bir tür böceğe dönüşürdü ama sadece bazıları kaçardı , o bazılarından sadece bir kısmı bırakırdı ve bu yüzden sadece çok azı kurtulurdu.