Benim ülkeme güneş doğmuyor
Sen gittin gideli
Yüzüm hiç gülmüyor
Senin hasretini çekeli
Ne yol yürüyorum
Ne de konuşuyorum
Dilim lal
Kalbim taş olmuş
Sözcükler anlmasız
Mısralar kafiyesiz
İnsanlar keyifsiz
Geceler huzursuz olmuş
Ben yalnızlıklar ülkesinin başkenti
Rotam gökyüzündeki sonsuzluk
İnsanın içine doğru yolculuk
Her hikaye bir yol
Her yol bir bilinmezlikler ülkesi
Ben yalnızlığın başkentinde sensizim
Yürüyecek yol, yaren olacak yâr nerede...
Reklam
Duymak görmek değildir
Görmek yaşamak değildir
Yaşamak bilmek değildir
Bilmek kolay iş değildir
Bilmek için emek gerekir
Bilmek için sevmek gerekir
Bilmek için anlamak gerekir
Bilmek için araştırmak gerekir
Bilmeden olmuyor
Bilgi çok geniş ama bilmek en zor iş
Bana harf öğret seni hep yad ederim
Bilen öğretir
Bilen sever
Bilen anlar
Bilen ruhunu bilir
Ruh aşktır
Aşk bir denizdir
Deniz sonsuzdur...
Gülü gül eden gülün kokusu ama gül dikensiz düşünülmez
İnsanoğlu çok güzel düşünür ama bir yere kadardır ondan sonrasını göremez
Gören gözler
Duyan kulaklar
Hisseden ruhlar gerekli
İnsan gül gibidir, dikeni de olabilir ama insanı insan eder düşüncesidir
Düşünce ve ruh birleşir kalpleri cennet yapar
Düşüncesizlik ve ruh birleşirse kalpleri cehenneme çevirir
Ruhun gıdası düşünce
Düşünerek yaşar insan
Düşünde bir gül olmalı
Gül kalbinde, gönül sarayında olmalı...
Günün aydınlığı
Huzuru sana gelsin
Güneş doğarken yüreğin gülsün
Aydınlık günün olsun
Mutlu yüreğin
Kalbin aşk dolsun
Bugün senin günün olsun
Hade kalk şimdi uyan
Aşk bekliyor seni her an
Yüreğine yazılan
Sen aşkınla yaşlan
Gün senin gün
Hayatında olmasın hüzün
Aşkla var olursun
Varlığın mutluluğun olsun...
Reklam