“Gün doğar, gün batar; mevsimler değişir ama hasret, her yeni günde biraz daha derinleşir. İçindeki yangın bazen sönmeye yüz tutar gibi olur, ama en ufak bir hatırlayışla yeniden alevlenir. İşte o zaman anlarsın ki, hasret sadece bir duygu değil, insanın varlığını kemiren bir kaderdir. Ve sen, bu kaderin içinde yürürken prangalarını taşıya taşıya eskiten bir yolcusundur.”