İnsan ne anlaşılmaz bir varlık!En gerekli olduğu yerde bütün gücünden yoksul değil mi?Sevinçten başı dönmüş olsa da,yine dar bir çevre içinde kapalı değil midir?Sonsuzluklar içinde kaybolup gitmek isterken de dönüp dolaşıp yine o kör ve soğuk bilince gelmez mi?
Bazen anlamıyorum,ben onu böyle çok,içten sevdiğim,ondan başka hiçbir şey görmediğim ve bilmediğim halde,nasıl oluyor da o,başkalarını seviyor ,sevebiliyor!