Roni
@Roniivdil8
Okunacak çok kitap var ama o kadar zamanım kalmadı.2×2=1
Gece cebinde taşır sessizliğini
Bir sokak lambası titrer uzakta
İnsan en çok kendine çarpar
kimse yokken
Bir bardak su gibi durur zaman
içilemeyen
Ben içimden geçerim bazen
kimse fark etmez
Adını anmayan rüzgâr bile
bir şeyleri eksik bırakır
Ve bazı susuşlar vardır
söylenmiş her şeyden daha uzun.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yokluğun
cehennemin öbür adıdır…
İnsan en çok
sevdiğinin sessizliğinde yanıyor
Ne zaman seni düşünsem
içimde kül olmuş bir şehir uyanıyor
Ve ben
herkesin içinde normal görünmeye çalışıp
geceleri kendi içimde dağılıyorum
Çünkü bazı yokluklar
sadece özletmez
insanı yavaş yavaş eksiltir…
“Kaybolduğumuz Yerlerde”Şiir
Ne çok aradık birbirimizi
kaybolduğumuz yerlerde
Bir sesin eksikliğinde
bir ömrü tüketir gibi
Gelmediğin her gün
biraz daha sustum kendime
Ve anladım ki
bazı insanlar
sadece aranmak için vardır...
“Yarım Kalan Mevsimler”1000Kitap
Kaç mevsim kırlara çıkıp çiçekler topladık
ve kaç baharı aynı hayalin içinde geçirdik
Sonra bir gün
her şey susmayı öğrendi
Sen başka bir yola saptın
ben aynı yerde kalmayı…
Ve anladım ki
bazı hikâyeler
tamamlanmak için değil
yarım kalmak için yazılır...
"Geceyle Aramda Kalan"1000Kitap
Gece yine üstüme çöktü sessizce
adını koyamadığım bir boşluk gibi…
Sen yoksun ya,
her şey biraz eksik, biraz yarım
ve ben o yarımın içinde kaybolmuş gibiyim
Konuşsam sana ulaşmıyor sözlerim
sussam içim daha çok bağırıyor
Bir yanım git diyor bu hikâyeden
bir yanım hâlâ “belki döner” diye bekliyor
Ve ben
en çok kendime yeniliyorum bu gece…
Adını kimse bilmeyecek artık
ben bile içimden söylemeyeceğim
Bir sır gibi kalacaksın bende
ne tam unutulmuş
ne de tamamen kalmış
Sadece
geceyle aramda kalan sessiz bir iz…