Ah kavgacı sevgi! Ah sevgi dolu nefret! Ah hiçten yaratılan şeyler!
Ah ağır hafiflik, ciddi gülünçlük, iyi görünür şekillerin biçimsiz kaosu!
Kurşundan tüy, parlak duman, soğuk ateş, hasta sağlık, yürüyen uyku, kendisi olmayan şeyler!
Arzu, doğası gereği asla tatmin edilemez. Beslendikçe acıkır. Bu bir tesadüf değildir çünkü kapitalizmin gelişmesi için arzular ihtiyaçları gölgede bırakmalıdır.