+Seni seviyorum
—————————
Dün geçti. Bugün gidiyor. Yarın belirsiz.
En son sevdiklerinize samimi ve çıkarsızca ne zaman seni seviyorum dediniz?
Sevgi çıkarlı olur mu?
O sevmezse ben de sevmem!
Sevgi, çıkarsızsa sevgidir. Aksisi, çıkardır 🙂
Bugünkü telefonlarım “seni seviyorum” üzerineydi. Bizler insanız. Hatalıyız. Ve günahkarız. İnsanız..
Hayvanlaşmamak ki dünyamızda insanlığı terk edip hayvandan aşağı olan çok fazla yaratılmış var, iyi bir insan olarak “iyiliği” yüceltmek zorundayız.
Çünkü bize aşıladıkları şey, ye iç uyu öl! Düşünme! Eğlen! Harca! Tüket!
Bu yüzden tüketim toplumu olduk ve bu yüzden anlaşılmak istiyoruz. Gereğinden fazla empati değil söylediklerim. Terazi dengince..
O sebeple, bugün çok güzel dönüşler aldım. Ki işim gereği stresin tavan yapıp, mutsuz hayatlarla iletişimde olduğum gerçeğini de vurgulayarak yazıyorum bunları.
İnsanlara dokunun. Fitneliğe değil, samimiyete. Çıkarsızlığa ve yücelmeye.
Alçaltılmış alçaklardan olmamak duasıyla.
Mümkün böyle yaşamak. Ve inanın, bir merhaba ve bir nasılsın sorusu bile samimiyetle söylenince yeşeriyor gözler ve kulaklar.
Dün, bugün ve yarınlar adına.