Rosa
@Rosasu
O suskun
Bu susmayan
O yürekli
Bu cesaretli
O deli
Bu dolu
O bilir
Bu konuşur
O söyler
Bu dinler
O Aşk
Bu Leyla
O kurtuluş
Bu köprü
O hazine
Bu elmas
O huve
Bu ene
O taht
Bu taç
O sır
Bu sır
B i l m e c e
28 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Önce durdu. Doğmayı öğrenmediği hayattan koşarak kaçması gerekiyordu çünkü beklenti buydu. Parmaklarına baktı, elleri titriyor gözleri kan çanağına dönmüştü.
Yoruldum dedi tek nefeste. Sesi çatallı, soluğu kısık çıkmıştı.
Biz izliyorduk sadece.
Orada bekleyen, yaşayan, unutulan biri vardı.
Dünyanın penceresinden bakıp kaçıyorduk içimize.
Ne yaşadığını bilemeyiz tabii ki. Ama acılar görünürdü. Perdeleri çeksek de, iniltiler bir hastanın kalbinden, koridorda uzar giderdi.
Yaşam boyu mutluluklar dilerken, yaşamak maskesiyle ve insanların unuttukları yerde kalan hayatlar vardı.
O simgeydi.
Ayakta durdu.
Titriyordu. Hava sıcaktı, üşütmesi olanaksız!
Gülüp eğleniyor, arada şarkılar söylüyordu.
Biliyorduk çünkü hem görüp hem duyuyorduk.
Şimdi bilinçli körler ve sağırlar olarak perde arkasından izliyoruz.
Meraklıyız başkalarının acılarına!! Meraklısıyız her safhada ölen gözlere..
Ve unutarak kapatıyoruz kendimizi, kendi vicdansızlığımıza.
“Hadi canım biz çok mu mükemmeliz?! Elalemin, el ve alem oluşundan bize ne!”
Sorular belki doğru.
Ama bulunduğumuz yer yanlış!
Ya kapat kapını karışma hayatlara ya da aç kollarını, sar acılarını ve paylaş dertlerini!
Kimse iyilikten ölmez, kimse kötülükle yaşamayacağı gibi!
Üzgün insanlar, meraksız gözler, huzur arayan yaşamlar..
Bir yerde eksik kaldık.
..
Kendime sadece kendime not.
an’lık
Bunca şiir arasında nasıl intihar edersin! Daha yazılacak çok kelime var.
Kaldıramıyorum hayatı.. Yeterli değilse söyle.
Yeterli değil! Asla değil ve kabul edilemez. Ne olursa olsun yaşamalıyız.
-Yız. -yız. Hadi yaşat o zaman bizi!
Bana mı bu öfken? Hırçınlığın?!
Sana ve herkese. Ve en çok kendime!!!
Sana yaşama tutunmaya mecburuz dersem ne olacak biliyor musun?
…
Yaşamaya mecburuz ve yaşayacağız da. Bunun nasıl olacağı önemli. Seçimler elimizde. Ya burada kalıp bekleneye devam edersin. Ya da benimle yürüyüp mücadele edersin!
Yani şimdi gidiyorsun?…
Tabii ki de hayır, deli misin!
Tut elimden..
Ve bırakma bizi..
..