Roşeysa
@Roseysa
Cinsel taciz her zaman istenmeyen cinsel ilgi olarak tanımlanagelmiştir. Ancak rızaya dayalı ilişkiler alanına doğru bu genişlemeyle birlikte, kavram artık karşılıklı olan ve hoş karşılanan cinsel ilgiyi de kapsayabilir hale gelmiştir. Bu da taciz kavramını, karşı çıkılan şeyin istenmeyen yaklaşım değil de kendi başına cinsellik olduğunu ima edecek şekilde yeniden biçimlendirir.
Cinsel taciz feminist formülasyonla bağını gevşetince, ona karşı yürütülen haçlı seferi sadece feminizmden bağımsızlaşmakla kalmaz, feminizme düşman bile olabilir. (...) Bir kez cinsel taciz feminist anlamından sıyrıldığında, feminizmin bizzat kendisinin bir cinsel taciz türü olarak zan altında kalması mümkün olur.
Kampüste cinsel tacize karşı aktif mücadele eden başka bölümden bir öğrenci, daha önce beni hiç görmediği halde benim vakamla ilgili olarak raportöre yorum yapmakta çok istekli davranmıştı: ''Jane Gallop, bunu yapan erkekler kadar kötüdür - hayır, çok daha kötüdür.'' ''Erkek kadar kötü'' bir kadın, tam da kadın olduğu için erkekten çok daha kötü görünür.
Cinsel tacizi ayrımcılık olmadan düşünmek mümkün olduğu zaman, cinsel taciz ayrımcılık değil de cinsellik suçu haline dönüşür. Gerçekten de son zamanlardaki ulusal yönelim, ayrımcılık olmadığı durumlarda cinsel taciz tespit etmek yönündedir. Bu, cinsel tacizin feminist formülünden önemli ölçüde sapıldığını gösterir.
Kaçınılmaz olarak insanlar, tacizi suç fiili yapan şeyin seks olduğunu varsayıyorlar. Böylece feminizmin cinsel tacizi sorgulama isteği, cinselliğe dair varsayılan husumetine bağlanıyor. Ama tekil feministlerin duyguları ne olursa olsun, feminizm ilke olarak cinselliğe karşı bir hareket değildir. Asıl ve ilke olarak kadınların dezavantajlı kılınmasına karşıdır. Cinsel taciz, cinsel olduğu için değil ama kadınları dezavantajlı kıldığı için feminist bir sorundur.