Alice Miller ,içerikle uyumlu bir kapak ve isim seçerek kitabı cazip hale getirmiş. Miller’ın üslubunu ne kadar okunaklı bulsam da argümantasyondaki ısrarı bazen can sıkabiliyor. Tıpkı kitapta olduğu üzere… Freudyen görüşe bu denli karşı çıkması onun takıntı geliştirmesine sebep olmuş gibi görünüyor., Neden Freudyen bakış açısından uzaklaşmamız gerektiğini sayfalarca madde madde gerekçelendirmiş. Buradaki çabası takdire Şayan…
Ne yazık ki bu denli ilgi çekici ve yer yer katıldığım bir içeriği fazlaca uzatmış ; kitabın baş kısımları ve son kısımları akıcı olmasına rağmen orta kısımlarda argümantasyon fazlalaştırıldığı için tepkisel cümleler ve savunma ifadeleri okumak beni fazlaca yordu.
Kitabın son bölümünde ise Kafka’nın mektuplarından yola çıkarak onun hezeyan ve halet-I ruhiyesini incelemeye almış yazar. Bu bölümü okurken oldukça keyif aldım bunun sebebi ise Alice Miller’ın totalde anlatmak istediği şey bu bölümde Kafka’nın cümleleriyle somutlaşmış. Bu sebeple kitap özlülükten uzak.