bir süre sonra insanlar pek de umrunda olmuyor kimseyi değiştirmeye çalışmıyorsun kimin ne düşündüğünü kimin ne yaptığını umursamıyorsun yorulunca kendi kabuğuna çekilip o küçük dünyanda yalnız yaşamayı öğreniyorsun anlık mutluluklar yaşayıp derin hüzünleri tek başına atlatmayı öğrendiğin vakit kimseye de ihtiyacın kalmıyor siz buna yalnızlık diyorsunuz ben ise huzur...