Bugün kuyudan mavi bir gül çektim.
Köklerini sarıdan, saçlarını ağırdan almış.
Kaşlarını kamıştan çekmiş.
Sular çekilene kadar maviydi.
Güneşin üstüne attım onu.
Mavi gülün yanışından mehtap doğdu.
Güneş her batışında,
Mavi gülün hatırasına gökyüzünü kızıla boyar...
`Ruhfelsefesi1654~