Kardelen (@Ruhfelsefesi) 1000Kitap'ta - 1000Kitap

Geceyi kurtların keskin uğultuları içinde karşılamak gibiydi uykuya dalmak. Ürpertici bir sesin altında, Kağıdı anne şefkatiyle sıkı sıkıya giydirmeye çalışıyorduk. Sözler hep yumuşacıktı. Her şey gecenin daha fazla üşümemesi içindi. Bazen sevmek gerek kendimizin dışında kalan şeyleri. Geceyi,ayı,yıldızları. Bizden uzakta kaldıkları için bu kadar güzeller belki de. İnsanlar ellerindekinin kıymetini bilmekte zorlandıkları için gök kendini bu kadar yükseklere çekmiş sanırım. En azından iyi insanlar ondan mahrum kalmasınlar diye tamamen terk etmemiş bizleri. Keşke gökyüzünün omuzları olsa da başımızı onların üzerine yaslayabilsek... `Ruhfelsefesi1654~

Edebiyat

Kardelen

@Ruhfelsefesi·

SOKAĞIN SOĞUK BEŞİĞİ

Alışık değilim Başım dönüyor bazı sokaklarda yürürken. Anılar, Midesini bulandırıyor şiirlerimin ara sıra. Bazen düşüyor ve yeniden ayağa kalkıyorum. İsimsiz bir tabela var şehrin girişinde Henüz yönünü bulamamış olan. Onu boyamayı unutmuşum. Kafam dağınık ya o hesap işte. Hayat kaçtı gözümün önünden. Yakalayamadım bir süre. Hatrı sayılır bir sahne oluşmadı aklımda. Bir toz bulutu gibi oluştu ve geçip gitti önümden. Yolu tel tel ayıklamışlar yine köşelerinden. Kaldırımların koyu kahve saçları kesik kesik nefes almaya çalışıyor. Hayatın küçülen yollarında büyük büyük yürüyelim o halde. Nasıl olsa biz de kesilmiştik bir zamanlar İnancımızı daha fazla gürleştirmek için. Sesimiz de gür Sözümüz de. Gerekirse bir arpa boyu çizilmiş demirden makasınızı getirin. Kırıkları alın kelimelerin perçemlerinden... `Ruhfelsefesi1654~

Edebiyat

Geri İleri