Sözcüklerin tutsak olduğu bir süreçten geçiyoruz toplumca. Kaba bir el; belleğimizdeki "güzel , ince , içten , naif, iyimser , yenilikçi , erdemli , uygar.." gibi tek başına kullanıldığında bile içimizi ısıtan yüzlerce sözcüğü sildi sanki.
Bir avuç tuz gibi,
Eksik olunca belli, fazla olunca ağır.
Dengeyi bilen,
Hayatı tadında seven…
Denizden gelen eski bir hatıra,
Rüzgârda çözülüp kumlara karışan.
Rûken’in dokunduğu her şey,
Tuz gibi, özünde ve saf.
Kendinizi görsel olarak sosyal medyada paylaşmayın çünkü o görselliğin yaratıcısı siz değilsiniz.
Kendinizi ;
Okuduklarınızla
Yeteneklerinizle
Cümlelerinizle
Başarılarınızınla
Etkilendiğiniz kitaplarla sergileyen.
O sizin dostunuz, koruyucunuz, köpeğiniz. Siz onun hayatı, sevgi odağı ve liderisiniz. O size ait olacak; son nefesine kadar bağlı ve sadık. Böyle bir sadakate layık olmayı ona borçlusunuz...
Köpeğimiz bize sonsuz veda etti😔