Bu nehir çok sessiz
Yorgun ve kimsesiz
Sebebi bilinmez nedensiz
Oldukça mutsuz ve çaresiz
Gelip gider bir fısıltı
“Sesin neden kısıldı?”
Bilmiyordu çok darbe aldı
En derinlere battı
Tekrar sordu o fısıltı
“Sevgin neden sınırlı?”
Her şey maalesef kısıtlı
Bazen çok küçük bir ısıtı
Son kez sordu o fısıltı
“Zaman neden bu kadar hızlı?”
Halbuki farkındaydı
Bütün her şeyi zaman alırdı.
~ Z.A ~