Geçmişteki bütün bu izlenimler acı verecek kadar beni rahatsız ediyor. Kağıda dökersem daha güven verici, daha düzenli bir nitelik kazanacaklar; öyle sanıyorum ki bir sayıklamaya, bir karabasana pek benzemeyeceklerdi o zaman. Sadece yazma mekanizmasının değeri vardı; beni yatıştırıyor, ilgimi azaltıyor, eski yazar alışkanlıklarımı uyandırıyor, acılı anılarımı ve düşlerimi çalışmaya, etkinliğe yöneltiyor...
Gelecekteki mutluluk uğruna sonuna kadar acı çekmek , onu yeni sıkıntılar pahasına elde etmek gerek . Acı her şeyi temizler. İnsan da yaşamda çok acı çeker.