Mustafa

Mustafa
@Rust
rodion kuluna da de.
Rejisör ün rejisörüyüm.
lisans
Antalya
305 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
TD 1x
rust: kendimi bir realist olarak görüyorum. ama felsefi terimlere göre buna pesimist deniyor. marty: tamam, o ne demek? rust: partiler bana göre değil demek. marty: bak ne diyeceğim, partiler dışında da pek iyi değilsin. rust: bence insan bilinci evrimde trajik bir şekilde ilerledi. çok fazla bilinçlendik, doğa kendinden bağımsız bir bakış açısı yarattı. bizler doğa kanunlarına göre var olmaması gereken yaratıklarız.  marty: bu çok mantıksız geliyor rust. rust: hepimiz bir yanılsama içindeyken, duyusal deneyimler ve hislerin gelişimi sayesinde birey olduğumuzu sanan fakat aslında hiç olan bireyleriz.  marty: yerinde olsam bu saçmalığı etrafta söylemezdim, buradaki insanlar böyle düşünmüyor ve ben böyle düşünmüyorum. rust: bence türümüzün yapması gereken onurlu davranıp, programlamamızı reddedip üremeyi durdurmak ve hep birlikte soyumuzu tüketerek kardeşçe bu haksızlığa bir gecede son vermektir. marty: o halde ne diye sabah yataktan kalkıyoruz ki? rust: ben de kendime bunu soruyorum. ama aslında bu sorunun cevabı, intihar edecek cesaretimin olmamasıdır.
Felsefe
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
marty: insanları senin kadar reddeden birinde bir şey bulmak gerçekten zor, biliyor musun? rust: sana hiçbir zaman nasıl yaşayacağını söylemedim. marty: yok, sadece yargılıyorsun.  rust: duyguları olan birer et parçası olarak, kimliklerimiz ne kadar yanıltıcı olsa da bu kimliği değer yargılarıyla oluştururuz. herkes, sürekli yargılar. eğer bununla sorunun varsa, yanlış yaşıyorsun demektir.  sana şunu söyleyeyim marty, ne zamandır her gece yukarıda odamın camından bakıyor ve düşünüyorum. sadece bir hikaye var. en eskisi. ışık, karanlığa karşı.
Felsefe
evrende zamanı doğrusal ilerliyormuş gibi yaşarız. ama uzay zamanımızın dışından dördüncü boyuttaki bir perspektifte zaman var olmazdı. eğer o perspektiften bakabilseydik görürdük ki uzay zamanımız basık halde. aynı uzayda üst üste binen, maddeden yontulmuş bir heykel gibi bilinçliliğimiz, pistteki arabalar misali hayatlarımızda daireler çiziyor. bizim boyutumuzun dışındaki her şey ki bu da sonsuzluk oluyor. bize bakan sonsuzluk. şimdi, bizim için bu bir küre. ancak onlar için bu bir çember.  zamanın olmadığı sonsuzlukta hiçbir şey büyümez, hiçbir şey gelişemez. hiçbir şey değişmez.  ölüm, zamanı yarattı. öldüreceği şeylerin büyümesi için. tekrar hayata geliyorsun ama aynı hayata. hep doğduğun hayata. hayatlarınızı hatırlayamıyorsunuz, değiştiremiyorsunuz. işte bu da tüm hayatın korkunç ve gizli kaderidir. kapana kısılmışsınızdır, her uyandığınızda kendinizi içinde bulduğunuz kabus tarafından.  - herkes bir problemleri olduğunu biliyor. sadece bunun ne olduğunu bilmiyorlar. en çok da suçlu olanlar. ama herkes suçludur. TD 1x season
Felsefe
- insanlar. binlerce hayatın sonunu gördüm; genci, yaşlısı. her biri gerçekliğinden emindi. duyumsal tecrübelerinin oluşturduğu amacı ve anlamı olan özel bireyler. biyolojik bir kukladan fazlası olduklarına o kadar emindiler ki. gerçek er ya da geç ortaya çıkar ve herkes görür. ipler kesildiğinde herkes aşağıya düşer. her bir beden, dürtülerinden daha fazlası olduğuna öyle emin ki. tüm o işe yaramaz danslar, yorulmuş zihin arzu ile cehaletin çarpışması.  bahsettiğim şey bu. zaman, ölüm ve beyhudelik hakkında konuştuğumda bahsettiğim şey tam olarak da bu. işin başında daha büyük fikirler var. çoğunlukla, toplum olarak bizim ortak illüzyonlarımız bunlar. aralıksız 14 saat cesetlere baktığınızda düşündüğünüz şeyler bunlar oluyor. gözlerinin içine bakarsınız, resimde olsalar bile. ölü ya da canlı olmaları fark etmez, yine de okuyabilirsiniz. ve ne görürsünüz biliyor musunuz? ölümü iyi karşılamışlar. ilk başta değil ama tam o son anlarında. belirgin bir rahatlama, çünkü korkuyorlardı. ama şimdi ilk defa gördüler, her şeyi bırakmanın ne kadar kolay olduğunu. ve o son nanosaniyede gördüler. ne olduklarını anladılar. sen, kendin bu büyük drama hiçbir zaman küstah ve aptal arzulardan ibaret geçici bir çözümden başka bir şey değildi. ve öylece bırakıp gidebiliyorsun, hayatına o kadar da sıkı sıkıya tutunmak gerekmediğini görerek.  fark ediyorsun ki; tüm hayatınız, sevginiz, nefretiniz, hatıralarınız, acılarınız hepsi aynı şeydi. hepsi bir rüyaydı, kilitli bir odada sakladığımız rüya. insan olduğuna dair bir rüya. ve birçok rüyada olduğu gibi bunun da sonunda canavar var. TD 1x season
Felsefe